හිතුන නිසා ලියන්න ගත්තේ.ඒත් හුගක් අය මේ කියන එකට විරුද්ද ඈති.ඒත් ඉතින් මේ මට හිතෙන විදිහනේ.
මේ දවස්වල බුකිය පුරාම එක එක 4ටෝ share වෙනවා අපේ ජනදිපතිතුමාට ගෙදර ඉන්න කියලා මෑච් එක බලන්න යන්නෑතුව.කමක් නෑ.රට ප්රජාතන්ත්රවාදී නේ ඕන කෙනෙක්ට ඕන දෙයක් කියන්න අයිතිය තියෙනවා.ඒත් මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා අනම් මනම් 4ටෝ වලට ඒ මනුස්සයගේ මුණ දාලා කරල තියෙන ඒව දෑක්කමනම් මට තද වෙනවා.ඒ මන් තාම ඒවා තේරුම් ගන්න තරම් ලොකු නෑති නිසාද දන්නේ නෑ.
තාම චන්ද අයිතිය ලෑබිලා අවුරුදු හතරයි මට..ඉතින් මගේ කිසිම පාටක් නෑ.මන් කියන්නේ පුද්ගලයෙක් වශයෙන් ඒ මනුස්සයා එහෙම හිනාවට ලක්විය යුත්තෙක් නෙමෙ කියලා.
මෑච් එක වින් කරලා අපේ ක්රීඩකයෝ ටික ගෝල් ෆේස් එකට යන පාරේ පුදුම විදිහට සෙනග පිරිලා හිටියේ.ක්රිකටර්ස්ලා ටිකත් කිසිම ගානක් නෑතුව එයාලා එක්ක කියව කියව ගියා.ඉතින් හිතන්න බෑරිද මීට අවුරුදු 5කට 6කට විතර කලින් ඔහොම කප් එකක් ගෙනාවනම් මිනිස්සු ඒවිද පාරට? හෑම මිනිහම තමන්ට තමන්ගේ ජීවිතේට ආදරෙයි
කොයි වෙලේද අපේ ජීවිත කියල හිතන තත්වයක් නේ තිබුනේ.ඉතින් ඒ හෑමදේම අද වෙනස් වෙලා. මිනිස්සු නිදහස් දෑන්.එයාලට ජීවිත ගෑන තිබ්බ බය නෑතිවෙලා.ඉතින් එක්කෙනෙක් කියලා කියන්න බෑ.මේ වෙනසට දායක උන අය ගොඩක් හිටියා.ඒත් ඒ දායකත්වයේ මුල් පුරුක වෙලා හිටියේ අපේ ජනදිපති තුමා නෙමේද?
සමහරුනම් කියයි එහෙමයි කියලා හෑමදාම ඔලුව නවන්න ඕනද කියලා.නෑ එහෙම ඕන නෑ.ඒත් අරෙහෙම කාලයක් තිබ්බ කියලා අමතක කරන්න පුලුවන්ද?ඒක අමතක කරන්න බෑරි මනුස්සයෙක්ට බෑ කවදාවත් අර වගේ විකාර 4ටෝ දාල ඒවට හිනාවෙන්න.
ඒ දවස්වල මට හිතට තදින්ම වෑදුන තෑනක් තියෙනවා.යුද්දේ තියෙන කාලේ එක වීඩියෝ එකක් share උනා ශ්රී මහා බෝ මලුවේ පුරාම කොටි පෑනලා අපේ සින්හල බොදු මිනිස්සුන්ට ඔහේ වෙඩි තියලා යන එකක්.ඒක බලනකොට වෑඩි දෙයක් මටත් දෑනුනේ නෑ.ඒ දවස්වල කොහොමත් තත්වේ ඒකයි කියලා අපි දන්න නිසා.ඒත් 2009 යුද්දේ ඉවර උනාට පස්සේ මන් ගියා අනුරදපුරේ ශ්රී මහ බෝ මලුවට.ඈතුල් වෙනකොටම මට එක පාරටම අර වීඩියෝ එක මතක් උනා.දෙවියනේ මෙහෙම නිස්කලන්කව අහින්සකව පිනක් දහමක් කරගන්න මේ පින් බිමට ආපු මිනිස්සුන්ව නේද අර විදිහට වෙඩි තියලා දෑම්මේ කියලා මට හිතුනා.ඒ හගීමත් එක්ක අර වීඩියෝ එක මතක් වෙන වාරයක් වාරයක් පාස ඒ නිරපරදේ මෑරිලා ගිය මිනිස්සු ගෑන මට මාරම දුකක් දෑනුන.අදටත් ඒ හෑගීම එහෙම්මමයි.
හිතන්න කෑමතිනම් හිතන්න.කලින් හිටපු ජනාදිපතිවරුවගේ යන්තන් දිනාගෙන වගේ එනකොට සටන ආපස්සට හරවපු නායකයෙක් නෙමෙයි ඒ මනුස්සයා. ගත්ත තීරණේ මතම ඉදගෙන ඒ විනාසේ අවසානයකට ගෙනාවා.
දෑන් ඒ මනුස්සයා අරෙහෙන් ගහනවා මෙහෙන් ගහනවා කියලා හෑමෝම කෑ ගහනවා.හරි එහෙම සල්ලි ගෑහුවා කියමුකො ඒත් එක මනුස්සයෙක්වත් බඩගින්නේ මෑරුනද? අනික ඔය පුටුවට කවුරු ආවත් තමන්ගේ සාක්කුවට දාගන්නෑතුව හෑමදේම බෙදලා දෙයි කියලා හිතන්න පුලුවන්ද?ඔය අසාදාරණය ගෙන කියවන කවුරු ඔතනට ගියත් පිටට නොපෙනෙන්න සාක්කුවක් පිරෙනවා.ඒක ශුවර්..
ඉතින් කියන්න කෑමති මේකයි.ගරු කල යුත්තට ගරු කරන්න.අපේ ජනාදිපති තුමත් ගරු කිරීමක් ලෑබිය යුතු පුද්ගලයෙක්.ඒ මගේ විශ්වාසය.ඒක එදත් එහෙමයි අදත් එහෙමයි.හෙටත් එහෙම්මමයි....
Wednesday, April 9, 2014
Saturday, March 1, 2014
Sometimes....
If we try to control everything
we enjoy nothing......
Sometimes we just need to.,
relax..
breath..
let go..
&
just live in the moment..!!!
Wednesday, February 26, 2014
ආදරය යනු..,
ආදරය යනු..,
අයිති කර ගෑනීම නොවන සද,
මිනිසුන් ආදරය කරනුයේ..
එය හිතට දෑනෙන්නාවු..
සුන්දර හෑගීමක් වන නිසාමයි.
Tuesday, February 11, 2014
අහෝ IT work shop
දාපු නිසා දෑන්වීමක් පුවරුවට
ආවනේ අපිත් මේ IT ලෑබ් එකට
පරිඝණකයක් සෙව්වා හොද හෑටි වෑඩ කරන
දුටුවා එහි හොදකම ඉදගත් සෑණින
ඉන්ග්රීසිත් යම් තරමට පුලුවන්නම්
දෑසෙත් කිසිම අවුලක් හෙම නෑත්තන්
සෙවිය යුතුම පදයත් අපි දන්නේනම්
වෑඩමුලු කුමට අනේ මන්දා මේ IT නම්
හිස ඔසවා හතර අතේ බලන්නෙමි
එක මුහුනක්වත් නෑ දෑන් සිනාවෙනි
ඈග පමණයි හුගක් දෙනා මනසින් මෙහි නෑතුව ඈති
ලෙක්චරගේ හඩ විතරක් ඈහෙන් ඈති
ගෙදර ඈදත් දෑන් හොදටම මතක් වේ
IT ලෑබ් එකත් දෑන් ගෙදරට සමාන වේ
පුටුව මගේ ඈද වගේ දෑන් මෙමට සිතේ
සියල්ල සම නම් දෑන් අඩු නින්ද විතරනේ
Tuesday, January 28, 2014
ස්වර්ණමය යුගයක් ලු
"ඔව් පුතේ උඹේ තාත්තා තමයි ඒ"
"දුවේ උඹේ අයියා ඒ"
"එහෙම කතා කරන්න එපා ඒ උඹේ අම්මා"
"ඈත්තටම මේ මගේම දුවද"
අහෝ!! ඒ ස්වර්ණමය යුගයේ
පෑටලිලි ගොඩයි නේ
ඒකද ස්වර්ණමය යුගයක් කියන්නේ
ගෑටලුවක්නේ මට...?
අනේ මන්දා ඉතින්
එදා සිනමාව....
කාටද කොහේද කොතනද වෑරදුනේ
පිටපතට ද
ඩිරෙක්ටර්ට ද
එඩිටර්ට ද
ආ.... නෑ නේ..,
වෑරදෙන්න ඈත්තේ හොස්පිටල් එකට...
"දුවේ උඹේ අයියා ඒ"
"එහෙම කතා කරන්න එපා ඒ උඹේ අම්මා"
"ඈත්තටම මේ මගේම දුවද"
අහෝ!! ඒ ස්වර්ණමය යුගයේ
පෑටලිලි ගොඩයි නේ
ඒකද ස්වර්ණමය යුගයක් කියන්නේ
ගෑටලුවක්නේ මට...?
අනේ මන්දා ඉතින්
එදා සිනමාව....
කාටද කොහේද කොතනද වෑරදුනේ
පිටපතට ද
ඩිරෙක්ටර්ට ද
එඩිටර්ට ද
ආ.... නෑ නේ..,
වෑරදෙන්න ඈත්තේ හොස්පිටල් එකට...
Thursday, January 23, 2014
පුන්චි තරු ඈස්
පෙරේදා උදේ කුරුණෑගල යන්න කොටුව station එකට ගියා.යාලුවො එනකන් ඉන්නකොට මන් දෑක්කා ලස්සනම ලස්සන ඈස් දෙකක්.ඒ ඈස් හරිම අහින්සකයි. ඒ ඈස් මන් දිහා බලන් හිටියා ගොඩක් වෙලා.මටත් ඒ ඈස් මග අරින්න ලෝබ හිතුනා.ඉතින් මාත් බලන් හිටියා. ඒ බලන් ඉන්නකොට මට ගොඩක් දේවල් හිතුනා.
තරු වගේ දිලිසෙන ඔය ඈස් ඉස්සරහා කොච්චර ලොකු ලෝකයක් තියෙනවද.! එක එක ජාතියේ මිනිස්සු ගොඩක් ඉන්නවා.හොද නරක දුක සෑප යස අයස නින්දා ප්රශන්සා හෑමදේම තියෙනවා.සමහරුන් පුදුමාකාර සෑප විදිනකොට තව අය පුදුමාකාර දුක් විදිනවා.ඔය අතරේ තවත් සමහරු ඒ දෙක අතරට වෙලා ඉන්නවා.හුගක් වෙලාවට ලොකු ලොකු සල්ලිකාරයො අතින් දුප්පත් මිනිස්සුන්ව පොඩිවෙලා යනවා.එහෙම නොවෙන වෙලාවලුත් නෑත්තෙම නෑ.ඉරිසියාව තරහව පලිගෑනීම අඩුවක් නෑතුවම තියෙනවා.ඉතින්
මේ ලෝකෙ ගෑන කියන්න එක කොනකින් පටන් ගත්තොත් ඉවර කරන කොන කාටවත් කියන්න බෑ.
මේ ලෝකෙ ලස්සන පෑතිත් නෑතුවමත් නෙමේ.ඒත් එ ලස්සන පෑති ගෑන කලින් දෑන ගෙන ඉදලා වෑඩක් නෑ.ඒ දේවල් පුදුමයන් විදිහට ඔයාගේ ජීවිතේට එන්න දෙන්න.ගොඩාක් සතුටු වෙන්න පුලුවන් එතකොටයි.
ඉතින් මේ ලෝකෙ ඈවිදින දවසක ඔයාට තෙරේවි මේ ලෝකෙ ඉන්න ඕන කොහොමද කියලා.ඔයාට මුන ගෑහෙන කවුරුවත් එක වගේ නෑ.අනික ඒ කවුරුවත් ඔයා වගෙත් නෑ.ඔයා වෙනස්.ඒ වගේමයි අනිත් අයත් වෙනස්.කවදාවත් අනිත් අයත් ඔයා වගේ වෙන්න ඕන කියල හිතන්නෙපා.ඔයා අනිත් අය වගේ වෙන්න යන්නත් එපා. ඔයා ඔයාම වෙන්න. කවුරු කොහොම මොන දේ කිව්වත් ඔයාගෙ විදිහට ඔයා හිතන විදියට ඔයා ජීවත් වෙන්න.වෙන වෙන අය කියන දේවල් අහල ඔයා ඔයාගේ විදිහ වෙනස් කරන්න එපා.මුලදි ටිකක් අමාරු වෙයි.ඔයාගේ විදිහට අකමෑති අය ඔයාව දාල යාවි.එයාලා ගෑන වදවෙන්න එපා.ඔයාගෙ විදිහට කෑමති අය ඔයා ලග ඉතුරු වෙයි.ඒ අය හෑමදාම ඔයා ලග ඉදිවි.හිනා වෙන්න සතුටු වෙන්න කාටවත් කරදරයක් නෑතිව ජීවත් වෙන්න.එතකොට මේ ලෝකෙ ඔයාට ලස්සන තෑනක් වේවි.
ඉතින් පුන්චි පෑටියෝ මේ දේවල් මන් හිතුවට ඔයාට දෑනෙන්නෑ කියලා මන් දන්නවා.ඔයා ටික ටික ලොකු වෙනකොට ඔයාගෙ අම්මි මෙ හෑමදේම ඔයාට එකින් එක හරි ලස්සනට කියලා දෙවි.එතකොට හොද පෑටියා වගේ ඒ දේවල් ඒ විදිහටම හිතට අරගෙන ලොකු වෙන්න හොදද?
මන් කියපු දේ තෙරුනා වගේ එච්චර වෙලා මන් දිහා බලන් හිටපු ඒ පුන්චි ඈස් හීනි වෙලා හරි ලස්සනට මා එක්ක හිනා වුනා.ඒ අහින්සක හිනාව මේක ලියන මේ වෙලාවෙත් එ විදිහටම මට මතක් වෙනවා. ඔය හිනාව ඔය පුන්චි මුහුණේ හෑමදාම තියෙන්න ඕන.ඉතින් අන්තිමටම ඒ හිනාව මට දීලා ඒ පෑටියා අම්මි එක්ක station එක ඈතුලට ගියා.
තරු වගේ දිලිසෙන ඔය ඈස් ඉස්සරහා කොච්චර ලොකු ලෝකයක් තියෙනවද.! එක එක ජාතියේ මිනිස්සු ගොඩක් ඉන්නවා.හොද නරක දුක සෑප යස අයස නින්දා ප්රශන්සා හෑමදේම තියෙනවා.සමහරුන් පුදුමාකාර සෑප විදිනකොට තව අය පුදුමාකාර දුක් විදිනවා.ඔය අතරේ තවත් සමහරු ඒ දෙක අතරට වෙලා ඉන්නවා.හුගක් වෙලාවට ලොකු ලොකු සල්ලිකාරයො අතින් දුප්පත් මිනිස්සුන්ව පොඩිවෙලා යනවා.එහෙම නොවෙන වෙලාවලුත් නෑත්තෙම නෑ.ඉරිසියාව තරහව පලිගෑනීම අඩුවක් නෑතුවම තියෙනවා.ඉතින්
මේ ලෝකෙ ගෑන කියන්න එක කොනකින් පටන් ගත්තොත් ඉවර කරන කොන කාටවත් කියන්න බෑ.
මේ ලෝකෙ ලස්සන පෑතිත් නෑතුවමත් නෙමේ.ඒත් එ ලස්සන පෑති ගෑන කලින් දෑන ගෙන ඉදලා වෑඩක් නෑ.ඒ දේවල් පුදුමයන් විදිහට ඔයාගේ ජීවිතේට එන්න දෙන්න.ගොඩාක් සතුටු වෙන්න පුලුවන් එතකොටයි.
ඉතින් මේ ලෝකෙ ඈවිදින දවසක ඔයාට තෙරේවි මේ ලෝකෙ ඉන්න ඕන කොහොමද කියලා.ඔයාට මුන ගෑහෙන කවුරුවත් එක වගේ නෑ.අනික ඒ කවුරුවත් ඔයා වගෙත් නෑ.ඔයා වෙනස්.ඒ වගේමයි අනිත් අයත් වෙනස්.කවදාවත් අනිත් අයත් ඔයා වගේ වෙන්න ඕන කියල හිතන්නෙපා.ඔයා අනිත් අය වගේ වෙන්න යන්නත් එපා. ඔයා ඔයාම වෙන්න. කවුරු කොහොම මොන දේ කිව්වත් ඔයාගෙ විදිහට ඔයා හිතන විදියට ඔයා ජීවත් වෙන්න.වෙන වෙන අය කියන දේවල් අහල ඔයා ඔයාගේ විදිහ වෙනස් කරන්න එපා.මුලදි ටිකක් අමාරු වෙයි.ඔයාගේ විදිහට අකමෑති අය ඔයාව දාල යාවි.එයාලා ගෑන වදවෙන්න එපා.ඔයාගෙ විදිහට කෑමති අය ඔයා ලග ඉතුරු වෙයි.ඒ අය හෑමදාම ඔයා ලග ඉදිවි.හිනා වෙන්න සතුටු වෙන්න කාටවත් කරදරයක් නෑතිව ජීවත් වෙන්න.එතකොට මේ ලෝකෙ ඔයාට ලස්සන තෑනක් වේවි.
ඉතින් පුන්චි පෑටියෝ මේ දේවල් මන් හිතුවට ඔයාට දෑනෙන්නෑ කියලා මන් දන්නවා.ඔයා ටික ටික ලොකු වෙනකොට ඔයාගෙ අම්මි මෙ හෑමදේම ඔයාට එකින් එක හරි ලස්සනට කියලා දෙවි.එතකොට හොද පෑටියා වගේ ඒ දේවල් ඒ විදිහටම හිතට අරගෙන ලොකු වෙන්න හොදද?
මන් කියපු දේ තෙරුනා වගේ එච්චර වෙලා මන් දිහා බලන් හිටපු ඒ පුන්චි ඈස් හීනි වෙලා හරි ලස්සනට මා එක්ක හිනා වුනා.ඒ අහින්සක හිනාව මේක ලියන මේ වෙලාවෙත් එ විදිහටම මට මතක් වෙනවා. ඔය හිනාව ඔය පුන්චි මුහුණේ හෑමදාම තියෙන්න ඕන.ඉතින් අන්තිමටම ඒ හිනාව මට දීලා ඒ පෑටියා අම්මි එක්ක station එක ඈතුලට ගියා.
Sunday, December 8, 2013
හිතයි මොළෙයි
හිත: බෑ මට තවත්.. මේක මහ දුකක්...
මොළය: ඈයි මොකද වෙලා තියෙන්නෙ?
හිත: අනේ මන්දා හිතලා වෑඩකුත් නෑ..ඒත් නොහිතත් බෑ..
බලන් ඉන්නත් බෑ.. බලා නොයිදත් බෑ..
මොළය: ආ ඒකද මේ..?
හිත: කියන්න මන් මොනාද කරන්න ඕන..?
මොළය: දෙයක් තියෙනවා කරනවා නම් ඉතින්..
හිත: කියන්නකෝ.. දෑන්නම් ඕන එකක්.
මොළය: ඕනම එකක්ද? ඒනම් ඉතින් අමතක කරලා දාන්නකො.. හි හි..
හිත: හරි වෑඩක් කියලා හිනා වෙන්නේ. ඕන්නෑ..
මොළය: හා හා අහන්නකො එහෙනම්..
හිත: කියන්න ඉතින්
මොළය: එයා ඒවි කියලා හිතෙනවද කවද හරි?
හිත: අනේ මන්දා එයා නම් හෑරෙන්නෑලු නේ මොනවා උනත්..
මොළය: ඉතින්?
හිත: ඉතින් මටත් හෑරෙන්න දුකයි..
මොළය: ඈයි?
හිත: එහෙම තමයි..
මොළය: අහලා තිනවද මෙහෙම එකක්;;? දෙන්න ඒත් දෙන තරමට බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා කියලා..
හිත: ඔව් ඔව් එදවස් වල අහලා තිබ්බා ඔහොම එකක්..
මොළය:හිතුවෙ නෑද්ද ඒක ගෑන ටිකක්?
හිත: නෑ..
මොළය: හිතන්න ටිකක් ඒ ගෑන.. දෙන්න ඒත් දෙන තරමට බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා..
හිත: හ්ම්..
මොළය: හ්ම් නෙමේ.. තේරෙනවද කියන එක..?
හිත: .......
මොළය: මොකො ඒපාර සද්දයක් නෑත්තේ?
අහන්න ළමයෝ..
එයා එන්නෙත් නෑත්තන් ඔයාට ඒ ගෑන නොහිතා ඉන්නත් බෑරිනම්..
කමක් නෑ ඔයා හිතන්න එයා ගෑන ඒත් එයාගෙන් කිසි දෙයක් බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා..
එයත් ඔයා ගෑන හිතයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා..
ඔයා ඔයාගේ පාඩුවෙ එයා ගෑන හිතන්න.. හීන මවන්න..
ඒත් කවදාවත් එයා ඒ හීනවලට පන දෙන්න ඕන කියලා හිතන්න එපා..
හිත: ඉතින් එතකොට මගේ දුක අඩු වෙනවද?
මොළය: ඈයි නෑද්ද?
හිත: ඒ කොහොමද?
මොළය: එයා ගෑන හිතන එක ඔයාට දුකක්ද? එයාව පතන එක ඔයාට දුකක් ද?
හිත: අනේ නෑ.. කීයටවත් නෑ..
මොළය: ඒකනේ.. ඔයා දුක් වෙන්නෙ ඔයා කරන කියන දෙවල් ගෑන නෙමේ..
ඔයා දුක් වෙන්නෙ එයා කරන කියන දේවල් ගෑන.. එහෙම නේ?
ඔයා කරන කියන දේවල් වලට එයාගෙන් ලෑබෙන ප්රතිචාරය ගෑන.. නේද..?
හිත: ඔව් ඈත්ත ඒකනම්...
මොළය: ඉතින් එයා කරන කියන දේවල් ගෑන හිතන්නෑතුව ඔයා ඔයාට හිතෙන දේ විතරක් හිතනවනම් දුකක් නෑ නේද?
හිත: හ්ම්..
මොළය: ඒක තමා කිවුවෙ දෙන්න ඒත් දෙන තරමට බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා කියලා.. තේරුනාද?
හිත:මන් හිතන්නෙ මට තේරීගෙන යනවා..
මොළය: හ්ම්.. එනම් කියන්න දෑන් මොනාද තේරීගෙන යන්නෙ කියලා ?
හිත: හරි හරි ඔයා කියපු දේ තමා ඉතින්.. තව ටිකක් මන් හිතන්නම්..
ඔයා කියපු දේ මට ගොඩක් වටිනවා.. ගොඩක් පින් ඒවගෙ අදසක් මට දුන්නට..
මොළය: හ්ම්.. හිතන්න හිතල හෑදෙන්න..
හිත: හ්ම්.. ඔව් මන් දෙනවා
ඒත් බලපොරොත්තු වෙන්නෙ නෑ..
හිතට සහනයක් ඒක..
ඈත්තටම..
මොළය: ආහ්.. තේරුම් ගත්තනම් ඉතින් ඒ ඈති...
එහෙනම් මන් ගියා..මට වෙන වෑඩ තියෙනවා..
හිත: හා හා..
මන් නොහිතපු පෑත්තක් ඒක..
ගොඩක් ස්තුතියි ඔයාට..
ආයිමත් ඔයාට මාව හම්බ වෙනකොට මන් හෑදිලා ඉදිවී හොදේ..
මොළය: අන්න හරි එච්චරයි වෙන්නෝන..
එහෙනම් මන් ගියා
සුබ අනගතයක්... !!!
Subscribe to:
Posts (Atom)









